چرا آلیاژهای سری 2xxx و 7xxx در سازه های هواپیما غالب هستند؟
آلیاژهای 2xxx (al-cu) و 7xxx (al-zn-mg-cu) نسبت های قدرت به وزن بالایی را که برای فریم های هوایی بسیار مهم است ، ارائه می دهند. آلیاژ 2024 به دلیل مقاومت در برابر خستگی برای پوست بال/بدنه استفاده می شود. 7075 استحکام کششی برتر را برای اجزای تحمل بار فراهم می کند. هر دو سری برای خصوصیات مکانیکی بهینه قابل درمان هستند. دوام آنها هزینه بالاتر را در مقابل آلیاژهای تجاری توجیه می کند.
چگونه آلیاژ {0}} t6 خواسته های هوافضا را برآورده می کند؟
7075- t6 به نقاط قوت بیش از 500 مگاپاسکال از طریق پیری دست می یابد. این از ترک خوردگی استرس بهتر از انواع درمان نشده است. در تجهیزات دنده فرود و اسپارهای بال برای سختی آن استفاده می شود. به پوشش های محافظ در محیط های خورنده نیاز دارد. یک استاندارد طلا برای هواپیماهای نظامی و غیرنظامی است.
آلومینیوم 6061 در هوافضا چه نقشی دارد؟
6061 برای قطعات ساختاری غیر بحرانی مانند نمایشگاه ها و پانل ها مورد علاقه است. قابلیت جوشکاری و قدرت متوسط آن ، تولید را ساده می کند. غالباً برای تقویت مقاومت در برابر خوردگی آنودایز می شود. سبک تر اما ضعیف تر از آلیاژهای 2xxx/7xxx. در اجزای داخلی و ساختارهای ثانویه مشترک است.
چرا آلیاژ آلومینیوم-لیتیوم (AL-LI) در حال افزایش است؟
آلیاژهای الی لی (به عنوان مثال ، 2099) وزن 10 ٪ در مقابل آلیاژهای سنتی را کاهش می دهند. سفتی بهبود یافته باعث کاهش مصرف سوخت در جت های مدرن می شود. مقاومت در برابر ترک خستگی بهتر از گزینه های معمولی. در حال حاضر در Airbus A350 و Boeing 787 استفاده می شود. از محدودیت های بالاتر هزینه برای برنامه های حق بیمه استفاده می شود.
چگونه آلیاژهای هوافضا چالش های حرارتی را برطرف می کنند؟
آلیاژها مانند 2219 در برابر دمای کرایوژنیک برای کاربردهای فضایی مقاومت می کنند. ثبات حرارتی از تحریف در هنگام پرواز با سرعت بالا جلوگیری می کند. پوشش ها در برابر گرمایش آیرودینامیکی محافظت می کنند. درمان حرارتی برای محدوده عملیاتی شدید تنظیم شده است. انتخاب مواد نیازهای حرارتی و مکانیکی را متعادل می کند.
