فویل آنتن پهنای باند بسیار باریکی دارد و در یک فرکانس طنین انداز می شود. در فرکانس‌های دیگر، آنها کمتر مطابقت دارند، بنابراین دریافت به خوبی نیست (و انتقال ممکن است به فرستنده شما آسیب برساند). ساختن یک عنصر عریض از یک تکه فویل باعث افزایش پهنای باند می شود. همچنین دیافراگم را افزایش می دهد، بنابراین می توانید تشعشعات ورودی بیشتری دریافت کنید. سیگنال های تلویزیون به ویژه به پاسخ پهنای باند صاف حساس هستند زیرا سیگنال های دیجیتالی با پهنای 6 مگاهرتز هستند و اگر تداخل فاز و دامنه در آنتن به دلیل تشدید عجیب و غریب وجود داشته باشد، سیگنال شما مخدوش می شود و به طور بالقوه غیر قابل مشاهده خواهد بود.
ماده ای که آنتن فویل از آن ساخته شده است مهم نیست. به شرطی که الکتریسیته را به خوبی هدایت کند و خواص مکانیکی خوبی داشته باشد. آنتن های فضای باز از آلومینیوم ضخیم تر ساخته شده اند زیرا ارزان، سبک وزن و مقاوم در برابر خوردگی هستند.
یکی از بهترین آنتن های فویلی پاپیون است که می توانید آن را از سیم رخت آویز یا فویل آلومینیومی درست کنید و در صورت تمایل با مقوا نگه دارید و به دیوار آویزان کنید. این عناصر نمونه هایی از فراکتال های ساده هستند. ناحیه فعال در فرکانس‌های بالاتر کوچک‌تر است (نزدیک‌تر به مرکز)، اما عملکرد الکتریکی در فرکانس‌های پایین‌تر یکسان به نظر می‌رسد. من آنتن های پاپیونی تا 3 مگاهرتز ساخته ام و به خوبی با فرستنده مطابقت دارند.
