در دهه 1880 ، به منظور حل نظرات و اختلافات بین خریداران و تأمین کنندگان در فرآیند خرید و فروش مواد صنعتی ، برخی از افراد پیشنهاد ایجاد یک سیستم کمیته فنی را پیشنهاد کردند که نمایندگان طرفین مختلف را برای شرکت در سمپوزیوم های فنی برای بحث و حل موضوعات بحث برانگیز مربوط به مشخصات مواد ، رویه های آزمون و جنبه های دیگر سازماندهی می کند.
ASTM یکی از قدیمی ترین و بزرگترین سازمان های دانشگاهی استانداردهای غیرانتفاعی در ایالات متحده است.
استانداردهای ASTM به شش نوع زیر تقسیم می شوند:
(1) روش تست استاندارد (روش تست استاندارد) این برای شناسایی ، تشخیص و ارزیابی مواد ، محصولات ، سیستم ها یا خدمات ، کیفیت ، ویژگی ها و پارامترها و سایر شاخص ها و استفاده از روشهای تجویز شده است.
(2) مشخصات استاندارد (مشخصات استاندارد) این ماده ، محصول ، سیستم یا پروژه است که الزامات فنی را مطرح می کند و دستورالعمل های خاصی را ارائه می دهد ، اما همچنین برای پاسخگویی به الزامات فنی باید در برنامه استفاده شود.
(3) روش استاندارد (تمرین استاندارد) دستورالعمل هایی را برای یک یا چند عمل یا عملکرد خاص ارائه می دهد ، اما نتایج آزمون برنامه را تولید نمی کند.
(4) اصطلاحات استاندارد (اصطلاحات استاندارد) اصطلاحات ، نمادها ، اختصارات ، مخفف ها و اختصارات را توصیف یا تعریف می کند.
(5) راهنمای استاندارد (راهنمای استاندارد) این یک سری از گزینه ها یا توضیح استفاده است ، اما روش اجرای خاص را معرفی نمی کند.
(6) طبقه بندی استاندارد (کلاس. fication) این مبتنی بر منبع ، ترکیب ، عملکرد یا استفاده ، مواد ، محصولات ، سیستم ها یا خدمات خاص برای تمایز و طبقه بندی است.
ASTM نه تنها مجموعه ای از سیستم استانداردهای فنی است ، بلکه پلی است که تحقیقات و نوآوری های علمی را با عمل صنعتی مرتبط می کند. اقتدار و حرفه ای آن ، آن را به ابزاری اصلی برای شرکت ها برای تقویت رقابت و اطمینان از ایمنی محصول تبدیل می کند.