فرض کنید گرمای زغال به ذرت پیچیده شده با فویل برخورد کند. این در درجه اول انرژی تابشی ناشی از سوزاندن زغال سنگ است. الکترونهای رسانا در فلزات متحرک هستند و وقتی در معرض میدان نوسانی تابش الکترومغناطیسی قرار میگیرند، الکترونها با القای جریانی واکنش نشان میدهند که میدان را خنثی میکند، که توسط اصل موج منعکس میشود و نمیتواند به فلز نفوذ کند.
دلیل علمی این موضوع چیست؟ شیشه به دلیل آرایش نامنظم اتم ها عایق خوبی است. وقتی هستههای اتم در جای خود ارتعاش میکنند، امواج حرکتی در جامدات منتشر میشوند. حالتهای ارتعاشی نامتقارن (پتانسیل ناهارمونیک) باعث پراکندگی امواج میشوند و در نتیجه انتشار حالتهای ارتعاشی منظمتر را محدود میکنند. نمک روی گریل به سرعت گرم می شود، اما هیچ چیز نمی تواند با سرعت رسیدن حلقه الماس دوست دختر شما به دمای محیط مقایسه شود. الکترونهای فلزی روی سطوح انرژی «انباشته» میشوند و به دلیل اصل طرد پائولی اجازه دو الکترون را نمیدهند. همین انرژی را دارند بنابراین، فلزات دارای حالت های برانگیخته با انرژی بسیار بالایی هستند و در واقع، اگر فلزی را در خلاء گرم کنید و ولتاژ اعمال کنید، اساسا یک تفنگ الکترونی ایجاد می کنید. این اساس لوله های الکترونی و ماشین های اشعه ایکس است.

بنابراین، فویل شما نیز به دلیل انتقال انرژی در مسافتهای طولانی، گرما را هدایت میکند. این بدان معنی است که فویل آلومینیومی گرمای تابشی را منعکس می کند اما گرمای تماس را منتقل می کند. این همچنین به این معنی است که سطوح فلزی داغ می توانند به راحتی انرژی ساطع کنند. بنابراین فویل دو عملکرد را انجام می دهد، از غذای سرد در برابر تشعشعات ورودی محافظت می کند و می توانید ذرت پیچیده شده با فویل را در ذغال داغ بپزید زیرا گرما از اخگرهای درخشان به عنوان تشعشع می آید. اما وقتی آن را از زغال سنگ جدا می کنید، فویل از طریق رسانایی و تشعشع، سطح را خنک می کند. با این حال، آزاد کردن بخار و بخار آب یک فرآیند خنککننده است (در اینجا علمیتر، آنتروپی بیشتر بخار گرما را از بین میبرد. آنتروپی در اینجا آزادی حرکت است، گاز میتواند به طور مستقل به صورت سه بعدی حرکت کند و گرما را از بین ببرد. از خنک کننده ذرت انرژی جنبشی) آنقدر داغ است که اگر ذرت در فویل پیچیده شود مدت بیشتری گرم می ماند.


