ویژگی ها و کاربردهای بعدی هر سری به طور قابل توجهی متفاوت است. به عنوان مثال، دو نوع متمایز از آلومینیوم در محدوده بالا وجود دارد. آنها عبارتند از: آلیاژهای آلومینیوم قابل عملیات حرارتی (که با افزودن گرما می توانند استحکام پیدا کنند) و آلیاژهای آلومینیوم غیر قابل عملیات حرارتی.
آلیاژهای آلومینیوم فرفورژه سری 1xxx، 3xxx و 5xxx قابل عملیات حرارتی نیستند و فقط تحت سخت شدن کرنش قرار می گیرند. سری های 2xxx، 6xxx و 7xxx آلیاژهای آلومینیوم فرفورژه آلیاژهای قابل عملیات حرارتی هستند، در حالی که سری 4xxx شامل آلیاژهای قابل عملیات حرارتی و غیر قابل عملیات حرارتی هستند. آلیاژهای ریختگی سری 2xx.x، 3xx.x، 4xx.x و 7xx.x قابل عملیات حرارتی هستند. سخت شدن کرنش معمولاً برای ریخته گری مناسب نیست.
آلیاژهای قابل عملیات حرارتی از طریق فرآیند عملیات حرارتی، معمولاً عملیات حرارتی محلول و پیری مصنوعی، به خواص مکانیکی مطلوب دست می یابند. فرآیند عملیات حرارتی محلول شامل حرارت دادن یک آلیاژ تا دمای نسبتاً بالا (تقریباً 990 درجه فارنهایت) برای حل کردن عناصر یا ترکیبات آلیاژی در محلول است. متعاقباً، معمولاً در آب خاموش می شود و یک محلول فوق اشباع در دمای اتاق تولید می کند.
عملیات حرارتی محلول معمولاً با پیری دنبال می شود. پیری رسوب بخشی از یک عنصر یا ترکیب از محلول فوق اشباع برای به دست آوردن خواص مطلوب است.
فرآیند پیری به دو نوع تقسیم می شود: پیری در دمای اتاق که «پیری طبیعی» است و پیری در دمای بالا که «پیری مصنوعی» است. دمای پیری مصنوعی معمولاً حدود 320 درجه فارنهایت است. بسیاری از آلیاژهای آلومینیوم قابل عملیات حرارتی در ساخت جوش در محلول، عملیات حرارتی و شرایط پیری مصنوعی استفاده می‌شوند.
آلیاژهای غیر قابل عملیات حرارتی از طریق سخت شدن کرنش، خواص مکانیکی مطلوبی را به دست می آورند. سخت شدن کرنش روشی برای افزایش استحکام از طریق کار سرد است.
سیستم نامگذاری مزاج (نگاه کنید به جدول 3) به شرایط مادی معروف به مزاج می پردازد. سیستم نامگذاری تمپر توسعه سیستم شماره گذاری آلیاژ است و از یک سری حروف و اعداد تشکیل شده است که به دنبال عدد آلیاژ هستند و با خط فاصله از هم جدا می شوند. برای مثال: 6061-T6، 6063-T4، 5052-H32، 5083-H112.
