طبقه بندی نسلی آلیاژهای آلومینیوم هوانوردی در داخل و خارج از کشور عمدتاً آلیاژهای آلومینیوم تغییر شکل یافته است. آلیاژهای آلومینیوم فرفورژه مورد استفاده در هوانوردی عمدتاً سری 2XXX (سری Al-CuMg) و سری 7XXX (سری Al-Zn{{5}Mg{-Cu) و موارد دیگر مانند سری 6XXX (Al-Mg{{0oy}}Mg{{0oy}Si همه}، و Al{9}}سری های Si استفاده کم است در ادامه تاریخچه توسعه آلیاژهای آلومینیوم هوانوردی با توسعه آلیاژهای آلومینیوم سری 2XXX و سری 7XXX معرفی خواهد شد. جدول 1 فن آوری های کلیدی و آلیاژهای نماینده هر نسل از آلیاژهای آلومینیوم را خلاصه می کند.
نسل اول آلیاژ آلومینیوم با استحکام ساکن است که از سال 1906 تا پایان دهه 1950 ساخته شد. این هواپیما عمدتاً برای برآورده ساختن الزامات طراحی مقاومت استاتیک هواپیما طراحی شده است. این با اختراع فناوری سخت شدن رسوب آلیاژ آلومینیوم توسعه یافت و در شرایط اوج پیری مورد استفاده قرار گرفت. آلیاژهای معمولی 2024-T3، 7075-T6، 2A12-T4، 7A09-T6، و غیره هستند. سقوط هواپیما ناشی از شکست خوردگی تنشی آلیاژهای آلومینیوم، طراحی هواپیما را بر آن داشت تا نیاز به مقاومت در برابر خوردگی آلیاژهای آلومینیومی را مطرح کند. در این زمان، با اختراع فناوری‌های عملیات حرارتی بیش از حد پیری مانند T73 و T76، دانشمندان مواد نسل دوم آلیاژهای آلومینیوم مقاوم در برابر خوردگی را توسعه دادند. آلیاژهای معمولی 7075-T73، 7075-T76، 7A09-T73، 7A09-T76 و غیره هستند.
ایالات متحده در اوایل دهه 1970 نسل سوم آلیاژهای آلومینیومی با خلوص بالا- را توسعه داد. آلیاژهای معمولی آلیاژهای 7050 و 7475 هستند که بر اساس 7075 با کاهش Fe و Si و افزودن Zr. 2124، 2224 و 2324 بر اساس آلیاژ 2024 ساخته می‌شوند. و غیره در این زمان اروپا نیز آلیاژهایی مانند 7010 و 7040 را به طور همزمان توسعه داد. چین همچنین 2D70، 2D12، 2B06، 2124 و 7050 را همزمان توسعه داد. و آلیاژهای دیگر