کاستی های آلیاژهای آلومینیوم نیز آشکار است، یعنی بیش از حد شکننده هستند. اکنون دانشمندان مواد آلیاژ آلومینیوم جدیدی ساخته اند. این کمبود آلیاژهای آلومینیوم در حال تغییر است. با وارد کردن "عیوب" به ساختار کریستالی فلز، می توان آن را تا حد زیادی بهبود بخشید. استحکام مواد، علاوه بر اینکه مواد آلیاژ آلومینیوم جدید را تقریباً به استحکام فولاد ضد زنگ میسازد، میتوان از این ویژگی در پوششهای مقاوم در برابر خوردگی نیز استفاده کرد.



از سطح میکروسکوپی، فلز از اتم های کریستالی تشکیل شده است که بارها و بارها لایه به لایه روی هم قرار می گیرند. وقتی لایه خاصی وجود نداشته باشد، پشته فرو می ریزد و می شکند. آنچه جالب است این است که این گسل های انباشته در واقع می توانند مواد را قوی تر کنند. بالاتر، این ویژگی به مواد آلومینیومی جدید وارد می شود که نه تنها استحکام و شکل پذیری مواد را افزایش می دهد، بلکه پایداری حرارتی آن را نیز بهبود می بخشد. انتظار می رود محصولات جدید در پوشش های مقاوم در برابر خوردگی برای تجهیزات الکترونیکی و وسایل نقلیه اعمال شوند.
